openssl s_client -connect example.com:443 -tls1_1 komutunu çalıştırdığınızda el sıkışma başarılı oluyorsa, sunucunuz hâlâ kullanımdan kaldırılmış protokollere yanıt veriyor demektir. Gerçekten önem taşıyan tek gösterge budur: ne çevrimiçi bir aracın verdiği puan, ne de hosting panelinde gördüğünüz yeşil tik. TLS 1.1 üzerinde başarılı el sıkışma, basit bir tarayıcı kullanan herkesin aynı şeyi görebileceği anlamına gelir.
Bu metnin amacı tam olarak başlıkta yazandır: referans. Resmî tanım, kesin değer ve vermeniz gereken karar. Sertifika kurulumunun adım adım anlatımı başka bir yerde.
Bugün hangi TLS sürümü kabul edilebilir
Masada üç sürüm var ve biri artık masada değil.
- TLS 1.0 ve TLS 1.1 her ikisi de RFC 8996'da resmen kullanımdan kaldırılmış ilan edilmiştir. Başlıca tarayıcılar 2020'den beri desteklerini kesmiştir. Sunucunuz yalnızca bu ikisini sunuyorsa, kullanıcı
ERR_SSL_VERSION_OR_CIPHER_MISMATCHmesajıyla karşılaşır. - TLS 1.2 (RFC 5246) hâlâ kabul edilebilir standarttır, ancak yalnızca doğru şifre paketleriyle. Protokolün kendisi güvenlidir; içindeki zayıf kombinasyonlar değil.
- TLS 1.3 (RFC 8446) 2018'den beri yayınlanmıştır ve bugün varsayılan tercihtir. Az söylenen pratik bir avantajı vardır: TLS 1.3'te zayıf şifre paketleri protokolün kendisinden çıkarılmıştır, dolayısıyla yapılandırmada hata yapma olasılığı neredeyse sıfırdır.
Modern Nginx'te yapılandırma satırı şudur:
ssl_protocols TLSv1.2 TLSv1.3;
ssl_prefer_server_ciphers off;
ssl_prefer_server_ciphers değerinin off olduğuna dikkat edin. TLS 1.3'te bu parametrenin hiçbir etkisi yoktur ve TLS 1.2'de bunu on yapmak, bugünkü tarayıcıların varsayılan ayarlarıyla genellikle daha kötü sonuç verir. Burada hata yapılıyor: birçok kişi alışkanlıktan bunu on yapıyor çünkü eski kılavuzlarda böyleydi.
Şifre paketleri: ne kalmalı ve ne gitmeli
TLS 1.2'de hangi paketlerin izinli olduğunu açıkça belirtmelisiniz. Bunu yapmazsanız, OpenSSL kendi varsayılanını uygular ve sürüme bağlı olarak 3DES veya RC4 içerebilir.
ssl_ciphers 'ECDHE-ECDSA-AES128-GCM-SHA256:ECDHE-RSA-AES128-GCM-SHA256:ECDHE-ECDSA-AES256-GCM-SHA384:ECDHE-RSA-AES256-GCM-SHA384:ECDHE-ECDSA-CHACHA20-POLY1305:ECDHE-RSA-CHACHA20-POLY1305';
Bu listenin arkasındaki üç kural:
ECDHEiçermeyen her paketin forward secrecy'si yoktur. Yani sunucunun özel anahtarı yarın sızarsa, daha önce kaydedilmiş tüm trafik çözülebilir.CBC'yi bir kenara bırakın. Lucky13 gibi padding oracle saldırıları CBC modunda çalışır.GCMveCHACHA20-POLY1305bu sorunu yaşamaz.RC4,3DES,DES,MD5ve adındaEXPORTbulunan her şey istisnasız kaldırılır.
Sıralama da önemlidir. TLS 1.2'de sunucu seçim yaparsa, her iki tarafın da desteklediği ilk paket kazanır. Sunucunuzda AES hızlandırıcısı olmayan bir işlemci varsa CHACHA20'yi başa koyun; bugünkü AES-NI'li sunucularda fark yüzde birkaç düzeyindedir ve tartışmaya değmez.
Eski şifrelerin kaldırılmasının eski tarayıcılar üzerindeki etkisi
İşte burada gerçek kararı vermelisiniz. TLS 1.0 ve 1.1'in ve CBC şifrelerinin tamamen kaldırılması şu anlama gelir:
| İstemci | Sıkılaştırma sonrası durum |
|---|---|
| Chrome 30 ve üzeri (2013) | Sorunsuz |
| Firefox 27 ve üzeri (2014) | Sorunsuz |
| Windows 7 üzerinde Internet Explorer 11 | Yalnızca kayıt defterinde TLS 1.2 etkinse |
| Java 6 ve altı | Bağlantı kesilir |
| Android 4.4 ve altı | Birçok durumda kesilir |
Hedef kitleniz kurumsalsa ve eski IE ile Windows 7 üzerinde çalışıyorsa, tam sıkılaştırma o kullanıcıyı kaybetmek anlamına gelir. Ancak şunu da göz önünde bulundurun: aynı istemciler genellikle kendileri güvenlik sorunu taşıyan şifreler kullanır. Ben pratikte TLS 1.0 ve 1.1'i tamamen kaldırıyorum ve gerekirse yalnızca belirli bir alt alan adı için ve IP kısıtlamasıyla, eski ayarlara sahip ayrı bir listener ayağa kaldırıyorum. Ana sunucu dokunulmadan kalır.
Bu, kabul etmeniz gereken bedeldir: uyumluluk için eski bir yolu açık tutmak, saldırı yüzeyini açık tutar. Doğru çözüm izolasyondur, genelleştirme değil.
Yapılandırmayı doğrulama ve izleme
Değişiklikleri uyguladıktan sonra şu komutu çalıştırın:
openssl s_client -connect example.com:443 -tls1_2 -cipher 'DEFAULT' 2>/dev/null | grep -E 'Protocol|Cipher'
Çıktı Protocol : TLSv1.2 ve GCM veya CHACHA20 içeren bir ECDHE şifresi göstermelidir. Cipher : AES256-SHA görürseniz, yapılandırmanız uygulanmamış ve Nginx hâlâ varsayılan listeyi kullanıyor demektir. Genellikle nedeni ssl_ciphers'ı http bloğuna koymuş olmanız ama server içinde başka bir değerin onu geçersiz kılmasıdır.
Sertifika zincirini ve yaygın tarayıcı hatalarını incelemek için Tarayıcıda SSL hatası sorun giderme; eksik zincirden süresi dolmuş sertifikaya kılavuzu tam olarak bu konuları ele alır. Hatanız unable to get local issuer certificate ise, sorun protokol değildir; zincir eksiktir.
İzlemelerde gözden kaçan bir nokta: sunucuda her OpenSSL güncellemesinden sonra desteklenen şifre listesi değişir. 3.x sürümleri bazı eski paketleri SECURITY LEVEL 2 düzeyine taşımıştır ve artık açık ayar olmadan kullanılamazlar. Yapılandırmanız belirli bir şifreye bağlıysa, her güncellemeden sonra tekrar test edin.
Dışarıdan ne göründüğünü incelemek için DNS ve ağ sorgulama araçları iyi bir başlangıç noktası olabilir, ancak şifrelerin ayrıntılı analizi için openssl s_client'ın yerini hiçbir şey tutmaz.
Protokolün ötesinde güvenlik yapılandırması
TLS sürümü ve şifre paketleri yalnızca bir katmandır. Güvenlik başlıklarını ayarlamadıysanız, aynı site TLS 1.3 ile bile tarayıcı tarafı saldırılara karşı savunmasızdır. WordPress siteniz için güvenlik başlıkları ayarlama tam kılavuzu bu katmanı ele alır ve bu tartışmayı tamamlar.
Altyapı tarafında, sunucuya saldırı trafiği ulaşırsa hiçbir TLS yapılandırması kurtarıcı değildir. DDoS koruması, şifreleme tartışmasından önce çözülmesi gereken katmandır. Aktarım katmanı güvenliğine ciddi yatırım yapan hizmetler için ServerNet sunucu güvenlik hizmetleri inceleyebileceğiniz bir seçenektir.
Ve yapılandırma değişikliklerinin hizmete ne zaman uygulandığını bilmek istiyorsanız, hizmetlerin anlık durumu bilgilendirme e-postalarından daha güncel bir referanstır.
Sık sorulan sorular
TLS 1.2 hâlâ güvenli mi?
Evet, izin verilen şifre paketlerini sınırlandırdığınız sürece. TLS 1.2 protokolünün tasarımında bilinen bir güvenlik açığı yoktur; sorun varsayılan olarak etkin kalan zayıf kombinasyonlardan kaynaklanır. ECDHE ile GCM veya CHACHA20'ye izin verip gerisini kapatırsanız, TLS 1.2 çoğu kullanım için yeterlidir.
TLS 1.3 ile temel fark yalnızca güvenlik değil, performanstır. TLS 1.3 el sıkışma için bir round-trip daha az harcar ve bu, yüksek gecikmeli bağlantılarda hissedilir.
TLS 1.0'ı devre dışı bıraktıktan sonra neden bazı kullanıcılar hata alıyor?
Çünkü istemcileri TLS 1.2'yi desteklemiyor. Bu genellikle güncellenmemiş Windows 7 veya kurum içi bir uygulamadaki eski bir kütüphane anlamına gelir. Tarayıcı hatası ERR_SSL_VERSION_OR_CIPHER_MISMATCH'tir ve sunucu günlüğüne de hiçbir şey kaydedilmez, çünkü el sıkışma HTTP katmanına ulaşmadan başarısız olmuştur.
Doğru çözüm istemciyi güncellemektir. Mümkün değilse, başka bir portta eski ayarlarla ve yalnızca o kullanıcının IP'siyle sınırlı ayrı bir listener oluşturun.
ssl_prefer_server_ciphers açık mı bırakılmalı?
Hayır. TLS 1.3'te bu parametre yok sayılır ve TLS 1.2'de bugünkü tarayıcılarla istemci seçimi genellikle daha iyi sonuç verir çünkü istemci donanımının hangi şifreyi daha hızlı çalıştırdığını bilir. Aksine belirli bir nedeniniz yoksa off değerini koyun.
Sunucumun hangi şifreleri sunduğunu nasıl anlarım?
nmap --script ssl-enum-ciphers -p 443 example.com ile tam listeyi alırsınız. Belirli bir şifreyi hızlıca kontrol etmek için openssl s_client -cipher 'şifre adı' -connect example.com:443 yeterlidir. El sıkışma başarılıysa o şifre etkindir.
Son not: TLS yapılandırması bir kez yapılıp bitmez. Her OpenSSL güncellemesi, tarayıcı politikalarındaki her değişiklik ve her yeni sertifika sonucu değiştirebilir. Aynı openssl s_client komutu üzerinde aylık otomatik bir test kurun ve çıktıyı farkı görebileceğiniz bir yerde saklayın.