رکورد CAA: کنترل صدور گواهی SSL دامنه

با رکورد CAA مشخص کنید کدام CA اجازهٔ صدور گواهی برای دامنهٔ شما را دارد، و ببینید چرا یک رکورد اشتباه می‌تواند تمدید SSL را بی‌صدا بشکند.

۷ دقیقه به‌روزرسانی ۲۷ آبان ۱۴۰۵

گواهی SSL شما همین حالا معتبر است، اما کسی برای دامنه‌ای که مدیریت نمی‌کنید گواهی گرفته و مرورگر آن را معتبر می‌داند. این دقیقاً همان لحظه‌ای است که باید سراغ رکورد CAA بروید. یا برعکس: تمدید خودکار Let's Encrypt شکست خورده و در لاگ فقط یک خط مبهم دارید که می‌گوید صدور گواهی مجاز نیست. هر دو حالت یک ریشه دارند و هر دو با چند خط DNS حل می‌شوند.

رکورد CAA یک سازوکار ساده است: به هر CA اعلام می‌کنید که فقط فلان مرجع اجازهٔ صدور گواهی برای این دامنه را دارد. CA موظف است پیش از صدور، این رکورد را بررسی کند و اگر نامش در لیست نباشد، درخواست را رد کند. این بررسی از سال ۲۰۱۷ برای همهٔ CAهای معتبر اجباری شده و در RFC 8659 استاندارد شده است.

نحو رکورد CAA و سه تگ آن

ساختار رکورد سه بخش دارد: یک فلگ، یک تگ، و یک مقدار. در پنل DNS معمولاً فقط سه فیلد می‌بینید: نام، تگ، و مقدار. نمونهٔ واقعی برای دامنهٔ example.com:

example.com.  CAA  0 issue "letsencrypt.org"
example.com.  CAA  0 issuewild "letsencrypt.org"
example.com.  CAA  0 iodef "mailto:security@example.com"

سه تگ وجود دارد و هر کدام کار متفاوتی می‌کند:

  • issue: کدام CA مجاز به صدور گواهی عادی است. مقدار باید دامنهٔ CA باشد، نه نام برندش.
  • issuewild: کدام CA مجاز به صدور گواهی wildcard است. اگر این تگ را ننویسید، گواهی wildcard از هر CA مجاز با issue پذیرفته می‌شود.
  • iodef: آدرسی برای دریافت گزارش تخلف. اگر CA درخواستی خارج از سیاست شما دریافت کند، می‌تواند به این آدرس اطلاع بدهد.

فلگ صفر یعنی «غیربحرانی». مقدار 128 یعنی «بحرانی» و در عمل تقریباً هیچ‌کس از آن استفاده نمی‌کند، چون رفتار CAها با آن یکسان نیست. صفر بگذارید و فراموشش کنید.

مقدار درست تگ issue چیست

این‌جا بیشترین اشتباه رخ می‌دهد. مقدار باید دامنهٔ رسمی CA باشد، نه نام تجاری. برای Let's Encrypt می‌نویسید letsencrypt.org، نه letsencrypt و نه letsencrypt.com. برای Sectigo می‌نویسید sectigo.com. اگر نام اشتباه باشد، CA خودش را در لیست نمی‌بیند و درخواست را رد می‌کند. هیچ خطای واضحی هم نمی‌بینید؛ فقط صدور شکست می‌خورد.

نکتهٔ دوم: اگر CA از پارامتر اضافی استفاده می‌کند، مثل 0 issue "letsencrypt.org; accounturi=https://acme-v02.api.letsencrypt.org/acme/acct/123456"، این پارامترها را دقیقاً همان‌طور که مستندات CA می‌گوید بنویسید. Let's Encrypt از accounturi و validationmethods پشتیبانی می‌کند و این یعنی می‌توانید صدور را به یک اکانت مشخص محدود کنید، نه فقط به یک CA.

چرا CAA غلط، صدور را مسدود می‌کند و چطور این را تشخیص بدهیم

وقتی CA درخواست گواهی می‌گیرد، رکورد CAA دامنه و همهٔ والدهایش را تا ریشه بررسی می‌کند. اگر در هیچ سطحی رکوردی نباشد، مجاز است. اگر رکوردی باشد و نامش در لیست نباشد، رد می‌شود. این «ارث‌بری از والد» نکتهٔ کلیدی است که خیلی‌ها نمی‌دانند: اگر روی example.com رکورد CAA بگذارید، روی shop.example.com هم اثر می‌گذارد، مگر اینکه زیردامنه رکورد خودش را داشته باشد.

خطای رایج در لاگ ACME چیزی شبیه این است:

Error creating new order :: CAA record for shop.example.com prevents
issuance by letsencrypt.org

یا در Certbot:

urn:ietf:params:acme:error:caa :: CAA record for example.com prevents
issuance by letsencrypt.org

برای دیدن وضعیت واقعی، از خط فرمان استفاده کنید:

dig CAA example.com +short
dig CAA _acme-challenge.example.com +short
dig CAA shop.example.com +short

اگر خروجی خالی بود، رکوردی وجود ندارد و CA آزاد است. اگر خروجی داشت، باید ببینید مقدار دقیقاً با نام CA درخواست‌دهنده مطابقت دارد یا نه. برای بررسی کامل رکوردهای دامنه و اطمینان از اینکه چیزی جا نمانده، بررسی رکوردهای DNS سریع‌تر از حدس زدن است.

این‌جا اشتباه می‌کنند

خطای واقعی که بارها دیده‌ام: کسی رکورد CAA را با تگ issue و مقدار "letsencrypt.org" می‌گذارد، بعد چند ماه بعد سراغ یک CA دیگر می‌رود و گواهی جدید نمی‌گیرد. علت را هم نمی‌فهمد، چون رکورد CAA را فراموش کرده. علامتش این است: درخواست گواهی از CA دوم با خطای CAA رد می‌شود، در حالی که همان CA برای دامنهٔ دیگرتان بی‌مشکل کار می‌کند. راه‌حل: هر CAای که ممکن است در آینده استفاده کنید را از همان اول در رکورد اضافه کنید، یا حداقل یک یادداشت در مستندات تیم بگذارید.

اشتباه دوم: گذاشتن رکورد CAA روی ریشه بدون توجه به زیردامنه‌ها. اگر example.com را به یک CA محدود کنید و بعد بخواهید برای api.example.com از CA دیگری گواهی بگیرید، باید رکورد CAA جداگانه برای آن زیردامنه بگذارید. وگرنه ارث‌بری والد جلوی شما را می‌گیرد.

محدود کردن صدور به یک اکانت، نه فقط یک CA

اگر می‌خواهید سخت‌گیرتر باشید، می‌توانید صدور را به یک اکانت مشخص در CA محدود کنید. Let's Encrypt این را با پارامتر accounturi پشتیبانی می‌کند:

example.com.  CAA  0 issue "letsencrypt.org; accounturi=https://acme-v02.api.letsencrypt.org/acme/acct/123456"

این یعنی حتی اگر کسی با اکانت دیگری در همان CA درخواست بدهد، رد می‌شود. برای دامنه‌های حساس ارزش دارد. هزینه‌اش این است که اگر اکانت را عوض کنید یا شمارهٔ اکانت تغییر کند، باید رکورد را هم به‌روز کنید. در عمل، بیشتر تیم‌ها این را فراموش می‌کنند و بعد از مهاجرت به اکانت جدید، تمدید خودکار می‌شکند.

مقایسهٔ گزینه‌ها: CAA در برابر سایر روش‌ها

روشچه چیزی را مسدود می‌کندهزینه و محدودیت
رکورد CAAصدور گواهی توسط CAهای غیرمجازوابسته به اجرای درست CA؛ اگر CA استاندارد را رعایت نکند، اثری ندارد
Certificate Transparency Monitoringتشخیص گواهی صادرشده، نه جلوگیری از آننیاز به سرویس پایش و بررسی دستی هشدارها
DNSSECدستکاری پاسخ DNSپیچیدگی عملیاتی و زنجیرهٔ اعتماد کامل
HSTSاتصال بدون TLS در مرورگرفقط سمت مرورگر؛ جلوی صدور گواهی را نمی‌گیرد

اگر فقط یک کار می‌توانید بکنید، CAA را انتخاب کنید. کم‌هزینه‌ترین لایه با بیشترین اثر بازدارنده است. اما تنها لایه نباشد: پایش CT را هم فعال کنید تا اگر روزی CAای استاندارد را نقض کرد، حداقل بفهمید.

رکورد CAA و تمدید خودکار: چیزی که تمدید را می‌شکند

بیشترین شکایتی که به دست ما می‌رسد این است: «گواهی خودکار تمدید نمی‌شود و هیچ خطای واضحی ندارم.» در نه مورد از ده مورد، رکورد CAA مقصر است. یا مقدارش اشتباه است، یا CA جدیدی اضافه شده که در رکورد نیست، یا رکورد روی والد گذاشته شده و زیردامنه را قربانی کرده.

ترتیب بررسی را این‌طور بچینید: اول dig CAA روی دامنه و همهٔ والدها، بعد بررسی مقدار دقیق، بعد بررسی اینکه CA فعلی‌تان همان است که در رکورد نوشته‌اید. اگر از Certbot استفاده می‌کنید، certbot renew --dry-run را اجرا کنید؛ این دستور بدون مصرف سهمیهٔ صدور، کل مسیر را تست می‌کند و خطای CAA را همان‌جا نشان می‌دهد. اگر خطای DNS دیگری هم دارید، راهنمای عیب‌یابی DNS ترتیب درست بررسی رکوردها را توضیح می‌دهد.

یک نکتهٔ عملی: TTL رکورد CAA را کوتاه نگه دارید، مثلاً ۳۰۰ ثانیه، تا وقتی CA را عوض می‌کنید، مجبور نباشید ساعت‌ها منتظر انتشار بمانید. راهنمای انتخاب مقدار TTL در DNS به شما می‌گوید چه عددی برای هر نوع رکورد منطقی است.

وقتی CAA جواب نمی‌دهد

رکورد CAA یک قرارداد است، نه یک قفل فنی. CAای که استاندارد را رعایت نکند، می‌تواند گواهی صادر کند و شما هیچ راهی برای جلوگیری از آن ندارید. همچنین اگر کسی کنترل DNS شما را به دست بگیرد، می‌تواند رکورد CAA را حذف کند و بعد گواهی بگیرد. پس CAA جای کنترل دسترسی به پنل DNS و فعال‌سازی احراز هویت دومرحله‌ای را نمی‌گیرد.

محدودیت دوم: بعضی CAها رکورد CAA را فقط روی دامنهٔ اصلی بررسی می‌کنند و زیردامنه‌ها را نادیده می‌گیرند. این تخلف است، اما در عمل دیده می‌شود. اگر امنیت دامنه برایتان حیاتی است، پایش CT را جدی بگیرید.

اگر دامنه‌تان روی سروری میزبانی می‌شود که کنترل DNS در اختیار خودتان نیست، باید از ارائه‌دهنده بخواهید رکورد CAA را اضافه کند. برای دامنه‌هایی که روی هاست لینوکس میزبانی می‌شوند، این کار از پنل DNS انجام می‌شود و نیازی به دخالت پشتیبانی نیست.

پرسش‌های پرتکرار

آیا رکورد CAA می‌تواند صدور گواهی را کاملاً متوقف کند؟

بله، اگر رکورد CAA با تگ issue و مقدار ";" بگذارید، به همهٔ CAها می‌گویید که هیچ‌کدام مجاز نیستند. این حالت برای دامنه‌های بازنشسته یا در حال مهاجرت کاربرد دارد. اما حواستان باشد: اگر بعداً بخواهید گواهی بگیرید، باید اول این رکورد را حذف کنید و منتظر انتشار TTL بمانید.

چرا بعد از اضافه کردن CAA، گواهی Let's Encrypt تمدید نشد؟

احتمالاً مقدار رکورد با نام رسمی CA مطابقت ندارد یا رکورد روی والد گذاشته شده و زیردامنه را هم محدود کرده. با dig CAA روی دامنه و زیردامنه‌ها بررسی کنید و مقدار را دقیقاً letsencrypt.org بگذارید. اگر از پارامتر accounturi استفاده کرده‌اید، شمارهٔ اکانت را هم چک کنید.

آیا CAA روی زیردامنه‌ها هم اثر می‌گذارد؟

بله. CA رکورد CAA را از دامنه به سمت ریشه بررسی می‌کند و اولین رکوردی که پیدا کند اعمال می‌شود. اگر روی example.com رکورد بگذارید، shop.example.com هم تحت تأثیر قرار می‌گیرد، مگر اینکه برای زیردامنه رکورد جداگانه تعریف کنید.

تفاوت issue و issuewild چیست؟

تگ issue صدور گواهی عادی را کنترل می‌کند و issuewild صدور گواهی wildcard را. اگر issuewild را ننویسید، CAهای مجاز در issue می‌توانند گواهی wildcard هم صادر کنند. برای محدود کردن جداگانهٔ wildcard، هر دو تگ را بنویسید.

قدم بعدی: همین حالا dig CAA را روی دامنهٔ اصلی و دو زیردامنهٔ مهم‌تان اجرا کنید. اگر خروجی خالی بود، یک رکورد issue برای CA فعلی‌تان اضافه کنید و TTL را کوتاه بگذارید. اگر خروجی داشت، مطمئن شوید CAای که امروز استفاده می‌کنید در لیست هست. همین دو دقیقه، جلوی یک تمدید شکست‌خورده در نیمه‌شب را می‌گیرد.

آیا این مطلب برایتان مفید بود؟